Namutla si Officer Gardo. Parang naubusan siya ng dugo. Ang akala niyang simpleng OFW na mahuhuthutan niya ay ang bagong Bayani ng Pilipinas. At ang live video ng media ay nakatutok mismo sa mukha niya at sa binuksan niyang kahon.
“Sir?” tanong ni Carlo kay Gardo, na naka-on ang mikropono ng media. “Sabi niyo po sobra sa timbang? Opo, mabigat po talaga ‘yan. Mabigat po kasi dalhin ang Dangal ng Pilipinas. Taxable po ba ang karangalan ng bansa?”
Narinig ito ng milyon-milyong nanonood sa Facebook Live.
“Kurakot ‘yang officer na ‘yan!”
“Huli ka balbon!”
“Suspindihin ‘yan!”
Dumating ang Airport General Manager na kasama sa sumalubong. Nakita niya ang namumutlang si Gardo sa tabi ng binuksan na box.
“Officer Gardo,” seryosong sabi ng General Manager. “Please surrender your badge to my office. Now. You are suspended pending investigation for harassment and extortion.”
Napayuko si Gardo. Gusto na niyang maglaho. Habang siya ay dinadala ng security palabas, si Carlo naman ay binuhat ng mga fans.
Isinuot ni Carlo ang kanyang Gold Medal at itinaas ang Trophy. Nagpalakpakan ang buong airport.
Sa araw na iyon, natutunan ni Officer Gardo ang isang masakit na leksyon: Huwag mong mamaliitin ang bagahe ng isang Pilipino. Dahil minsan, ang akala mong simpleng kahon, ginto pala ang laman—at ang kapalit ng pangongotong mo ay bakal na rehas.
“Welcome back, Champ!” sigaw ng reporter habang nakatutok ang camera kay Carlo at sa nakabukas na kahon.
