ILANG MINUTO BAGO ANG KASAL, NARINIG NG BRIDE NA TINAWAG SIYANG “BABOY” AT “PERA LANG” NG GROOM — SA HALIP NA UMATRAS, NAGLAKAD SIYA SA ALTAR AT ISINAGAWA ANG PINAKAMALUPIT NA PAGHIHIGANTI SA HARAP NG LAHAT
Si Clarissa ay ang nag-iisang tagapagmana ng isang malaking kumpanya ng Real Estate. Siya ay mabait, matalino, pero may insecurities sa kanyang katawan dahil siya ay plus-sized. Sa buong buhay niya, akala niya ay walang magmamahal sa kanya nang totoo.
Hanggang sa dumating si Jason.
Si Jason ay isang model, gwapo, matipuno, at galing sa mahirap na pamilya. Pinaramdam niya kay Clarissa na siya ang pinakamagandang babae sa mundo. Matapos ang isang taong relasyon, nag-propose si Jason.
Agad na pumayag si Clarissa. Ito na ang Dream Wedding niya.
Ang kasal ay gaganapin sa isang exclusive resort. Ginastusan ito ni Clarissa ng 10 Milyong Piso. Ang mga bisita ay puro VIP. Ang gown ni Clarissa ay gawa sa Paris, at ang suit ni Jason ay custom-made sa Italy.
Tatlumpung minuto bago maglakad sa aisle, nasa Bridal Room si Clarissa. Gusto niyang sorpresahin si Jason bago ang seremonya. May regalo siyang Rolex Watch na nagkakahalaga ng 1 Milyon.
“Pupuntahan ko lang si Jason sa kabilang kwarto,” sabi ni Clarissa sa kanyang Maid of Honor.
“Wait, bawal magkita bago ang kasal! Malas ‘yun!” biro ng kaibigan niya.
“Hindi kami magkikita. Iiwan ko lang ‘to sa pinto,” ngiti ni Clarissa.
Dahan-dahang naglakad si Clarissa sa hallway. Pagdating niya sa tapat ng pinto ng Groom’s Room, na medyo nakabukas nang kaunti, narinig niya ang tawanan.
Nasa loob si Jason at ang Best Man niyang si Eric.
Huminto si Clarissa para makinig. Inaasahan niyang naririnig niya si Jason na kinakabahan sa tuwa. Pero ang narinig niya ay dumurog sa puso niya.
“Pare, grabe ka talaga,” tawa ni Eric. “Jackpot ka na! Biruin mo, ‘yung Clarissa na ‘yun? Ang taba-taba! Mukhang lechon na binalot sa mamahaling tela! Paano mo nasisikmurang halikan ‘yun?”
Nanigas si Clarissa. Hinihintay niyang ipagtanggol siya ni Jason.
Pero sumagot si Jason:
“Sus! Pare, tiis-ganda lang! Alam mo namang cash cow ko ‘yan. Oo, mukha siyang baboy, at nandidiri ako kapag niyayakap ko siya dahil pawisin. Pero isipin mo na lang ang pera. Kapag nakasal na kami mamaya, hati na kami sa yaman. Wala nang pre-nup! Pagkatapos ng kasal, bibili ako ng Ferrari at magpapakasasa ako sa pera niya. Hayaan mo siyang maging whale sa bahay.”
“Hahaha! Genius ka talaga, Jason!”
“Syempre! Konting ‘I Love You’ lang, bigay agad ang ATM eh. Ang dali talagang utuin ng matatabang desperada.”
Bumagsak ang kahon ng Rolex sa sahig. Buti na lang may carpet kaya hindi narinig sa loob.
Tumakbo si Clarissa pabalik sa kwarto niya. Umiiyak. Nanginginig sa galit at sakit. Ang lalaking akala niya ay prinsipe ay isa palang gold digger na nandidiri sa kanya.
Gusto niyang kanselahin ang kasal. Gusto niyang umuwi.
Pero tumingin siya sa salamin. Nakita niya ang kanyang repleksyon. Umiiyak, messy ang makeup.
“Hindi,” sabi ni Clarissa sa sarili, pinapahiran ang luha. “Kung aatras ako ngayon, ako ang talo. Iisipin nilang bridezilla ako. Kailangan kong ibalik sa kanya ang sakit. Kailangan ko siyang ipahiya sa paraang hinding-hindi niya makakalimutan.”
Tinawagan ni Clarissa ang kanyang Wedding Coordinator at ang Head ng Audio/Visual Tech.
“May ipapadala akong audio file sa inyo na na-record ko sa hallway kanina,” utos ni Clarissa, ang boses ay malamig at seryoso. “Gusto kong i-play niyo ito kapag sinabi ko ang keyword na ‘Pangako’.”
“Yes, Ma’am,” sagot ng staff, bagamat nagtataka.
Inayos ni Clarissa ang kanyang makeup. Tinaas niya ang kanyang noo. Naglakad siya papunta sa altar hindi bilang isang biktimang umiiyak, kundi bilang isang reyna na maniningil ng utang.
Nagsimula ang seremonya.
Nakatayo si Jason sa altar, gwapo, nakangiti, at mukhang perfect husband. Nang makita niya si Clarissa, nagkunwari pa siyang umiiyak sa tuwa.
“Ang galing umarte,” isip ni Clarissa habang naglalakad.
Nakarating sila sa harap ng pari. Ang mga bisita ay humahanga sa ganda ng kasal. Ang mga magulang ni Jason ay tuwang-tuwa (alam nilang yayaman na sila).
Dumating ang oras ng Vows.
“Jason,” sabi ng Pari. “Do you take Clarissa to be your lawfully wedded wife?”
“I do, Father,” sagot ni Jason nang mabilis, sabay tingin kay Clarissa nang may ‘pagmamahal’. “Clarissa, ikaw ang buhay ko. Mamahalin kita habambuhay.”
Bumaling ang Pari kay Clarissa. “Clarissa?”
Kinuha ni Clarissa ang mikropono. Tinitigan niya si Jason sa mata.
“Jason,” panimula ni Clarissa. “Bago ako sumagot, gusto kong magpasalamat. Salamat dahil pinaramdam mo sa akin kung ano ang tunay na pag-ibig.”
Ngumiti si Jason. “Anything for you, babe.”
“Pero Jason,” patuloy ni Clarissa. “May isa akong Pangako.”
Ito na ang signal.
Biglang namatay ang romantic music. Ang sound system ng buong simbahan ay umalingawngaw.
PLAYING AUDIO FILE…
Rinig ng 500 bisita ang boses ni Jason na malinaw na malinaw:
“…Oo, mukha siyang baboy, at nandidiri ako kapag niyayakap ko siya… Pero isipin mo na lang ang pera… Pagkatapos ng kasal, bibili ako ng Ferrari… Ang dali talagang utuin ng matatabang desperada.”
Natulala ang lahat. Ang mga magulang ni Clarissa ay napatayo sa galit. Ang mga bisita ay nagtakip ng bibig.
Namutla si Jason. Parang multo. Tumingin siya sa paligid.
“Patayin niyo yan! Patayin niyo!” sigaw ni Jason.
Pero hindi tumigil ang recording hanggang sa huling tawa niya.
“Clarissa, let me explain! Edited ‘yan! AI ‘yan!” palusot ni Jason, pinapawisan nang malapot.
Ngumiti si Clarissa. Isang ngiti na nakakatakot.
“Edited?” tanong ni Clarissa. “Jason, nirecord ko ‘yan kanina lang sa labas ng kwarto mo. At huwag kang mag-alala, hindi ako galit. Nandidiri rin naman ako sa’yo.”
Humarap si Clarissa sa mga bisita.
“Sorry po sa inyong lahat, pero walang kasal na magaganap. Dahil ang ‘baboy’ na ito ay ayaw magpakasal sa isang ‘ahas’.”
Humarap ulit siya kay Jason.
“At by the way, Jason. Since ikaw ang pumirma sa kontrata ng hotel at catering dahil gusto mong magpasikat na ikaw ang nag-organize…”
Naglabas si Clarissa ng isang papel.
“…Kinancel ko na ang check ko kanina. Ibig sabihin, wala pang bayad ang venue, ang pagkain, at ang mga bulaklak. Ang nakapangalan sa bill ay Jason Mendiola.”
Nanlaki ang mata ni Jason. “W-what?”
“Oo. Ang total bill ay 10 Million Pesos. At dahil cancelled na ang kasal, breach of contract ‘yan. Kailangan mong bayaran ‘yan ngayon din. Good luck sa pagbili ng Ferrari.”
Tinapon ni Clarissa ang bouquet of flowers sa mukha ni Jason.
“Tapos na tayo. Layas.”
Nagkagulo ang mga manager ng hotel. Pinalibutan nila si Jason at ang pamilya nito para singilin. Wala silang pera. Dumating ang mga pulis. Hiyang-hiya ang pamilya ni Jason habang kinukuhanan sila ng video ng mga bisita at ipinopost sa social media.
Si Clarissa?
Naglakad siya palabas ng simbahan, suot ang kanyang magandang gown, habang nagpapalakpakan ang kanyang pamilya at mga kaibigan. Sumakay siya sa kanyang limousine at dumiretso sa reception—hindi para sa kasal, kundi para mag-celebrate ng kanyang kalayaan kasama ang mga tunay na nagmamahal sa kanya.
Kumain sila ng lechon. At sa unang pagkakataon, hindi naramdaman ni Clarissa na siya ay mataba o pangit. Naramdaman niya na siya ay matalino, malakas, at hindi na muling magpapa-uto.