PINAGBINTANGAN NG SECURITY GUARD NA NAGNAKAW NG WALLET ANG ISANG BATANG NAGTITINDA NG SAMPAGUITA SA MALL DAHIL “SINA-SALISIHAN” DAW NITO ANG MGA CUSTOMER PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG I-REVIEW ANG CCTV
Maingay ang entrance ng isang sikat na mall. Sa gitna ng dagsa ng mga tao, isang malakas na sigaw ang umalingawngaw.
“Huli ka! Sabi na nga ba, miyembro ka ng Salisi Gang!”
Mahigpit na hinawakan ni Security Guard Berto ang kwelyo ng dose-anyos na si Noynoy.
Nanginginig si Noynoy. Suot niya ang isang lumang t-shirt na may butas at tsinelas na magkaiba ang kulay. Sa leeg niya, nakasabit ang mga kwintas ng sampaguita. Sa kamay niya, hawak niya ang isang makapal at mamahaling leather wallet.
“H-Hindi po! Hindi ko po ninakaw!” iyak ni Noynoy habang pilit na kumakawala. “Isasauli ko lang po sana!”
“Tigilan mo ako sa drama mo!” bulyaw ni Berto. Pinagtitinginan na sila ng mga tao. “Kitang-kita ko, hawak mo ang wallet ng customer! Modus niyo ‘yan eh! Magpapanggap na nagtitinda, tapos ‘pag lingon ng customer, dukot na! Halika sa opisina, papupulis kita!”
Kaladkad ni Berto ang bata. Iyak nang iyak si Noynoy. “Kuya, maniwala po kayo! Nahulog po ‘yun ng Ale!”
Biglang humarang ang isang elegante at striktong babae. Si Mrs. Consuelo Sy, ang may-ari ng mall na nagkataong nag-iinspeksyon sa lugar.
“Anong nangyayari dito?” tanong ni Mrs. Sy.
“Ma’am!” sumaludo si Berto. “Nahuli ko po ang batang hamog na ito. Ninakaw ang wallet ng isang customer. Huli sa akto, hawak pa niya ang ebidensya.”
Napatingin si Mrs. Sy sa wallet na hawak ni Berto. Nanlaki ang mata niya.
“Teka… akin ang wallet na ‘yan,” sabi ni Mrs. Sy. Kinapa niya ang bag niya. Bukas ito at wala na ang pitaka.
“Ayun naman pala Ma’am!” pagmamalaki ni Berto. “Nadukutan kayo ng batang ‘to! Buti na lang po alerto ako. Huwag kayong mag-alala Ma’am, diretso ito sa DSWD o kulungan!”
Tinignan ni Mrs. Sy si Noynoy. Nakayuko ang bata, tumutulo ang luha sa sahig na marmol.
“Totoo ba, iho? Kinuha mo ba ito sa bag ko?” tanong ni Mrs. Sy.
“H-Hindi po Ma’am…” hikbi ni Noynoy. “Naglalakad po kayo nang mabilis… nakita ko po nalaglag mula sa bag niyo… pinulot ko po… hinabol ko po kayo para ibalik… kaso hinuli na po ako ni Kuya Guard.”
“Sinungaling!” sigaw ni Berto. “Ang galing mong gumawa ng kwento!”
“Tumahimik ka,” utos ni Mrs. Sy kay Berto. Tumingin siya sa Head of Security na nasa likod niya. “Ilabas ang CCTV footage ng area na ito. Ngayon din. Dito natin panoorin sa monitor ng lobby.”
Kinabahan si Berto. “Ma’am? Sigurado po kayo? Sayang lang po sa oras, kitang-kita naman na—”
“Gusto kong makita ang katotohanan,” matigas na sabi ni Mrs. Sy.
Ilang minuto lang, lumabas sa malaking screen sa lobby ang footage.
Nakita sa video si Mrs. Sy na nagmamadaling maglakad habang may kausap sa cellphone.
Sa pagmamadali niya, hindi niya namalayan na bumukas ang bag niya at nahulog ang wallet.
Ilang tao ang dumaan at nilampasan lang ito.
Pero si Noynoy, na nag-aalo ng sampaguita sa gilid, ay nakita ito.
Pinulot ni Noynoy ang wallet.
Tumingin siya sa paligid.
Nakita niyang papalayo na si Mrs. Sy.
Tumakbo si Noynoy. Tinaas niya ang wallet at kumakaway, sumisigaw (kahit walang audio, halatang tinatawag niya ang may-ari).
At sa video, makikita kung paano siya biglang hinarang ni Guard Berto, sinakal sa kwelyo, at pinaratangan agad nang hindi man lang nagtatanong.
Natahimik ang buong lobby.
Dahan-dahang humarap si Mrs. Sy kay Guard Berto.
Namumutla ang gwardiya. “M-Ma’am… akala ko po kasi…”
“Akala mo ano?” galit na tanong ni Mrs. Sy. “Akala mo dahil madungis siya at nagtitinda ng sampaguita, magnanakaw na siya? Hinusgahan mo siya base sa suot niya!”
Lumapit si Mrs. Sy kay Noynoy. Siya mismo ang nagpunas ng luha ng bata.
“Patawarin mo kami, iho,” malambing na sabi ni Mrs. Sy. “Salamat sa katapatan mo. Napakalaki ng halaga ng nasa loob ng wallet na ‘yan, pero mas malaki ang halaga ng prinsipyo mo.”
Humarap si Mrs. Sy kay Berto.
“You are fired. Tanggal ka na. Ayoko ng empleyadong mapanghusga sa mall ko. Ibigay mo ang badge mo, ngayon din.”
Yumuko si Berto sa hiya habang nagpapalakpakan ang mga tao.
Binalikan ni Mrs. Sy si Noynoy. “Anong gusto mong gantimpala, anak? Pera? Pagkain?”
Umiling si Noynoy. “Wala po Ma’am. Masaya na po ako na nalaman niyo ang totoo. Gusto ko lang po talaga makatapos ng pag-aaral balang araw para hindi na po ako kutyain ng ibang tao.”
Napangiti si Mrs. Sy.
“Kung ganoon,” sabi ng may-ari. “Sagot ko na ang pag-aaral mo. Mula elementary hanggang college. Full Scholarship. At bibigyan ko rin ng trabaho ang mga magulang mo para hindi mo na kailangang magtinda ng sampaguita.”
Nayakap ni Noynoy si Mrs. Sy. Ang batang inakusahang kriminal dahil sa kanyang itsura, ay lumabas ng mall na may bitbit na pangarap—isang patunay na ang tunay na yaman ay wala sa wallet o sa ganda ng damit, kundi nasa linis ng konsensya.