pero hindi ko siya pinansin. Pagbukas ko ng pinto, dumating na ang tawag.”
Tahimik kaming dalawa. Hanggang sa marinig ko siyang huminga nang malalim.
“Baka sa isip niya… tuwing alas-tres, kailangan niyang kumatok. Kasi baka… may maiba sa resulta.”
Kinagabihan, hindi ako nakatulog. Inabangan ko si Margaret. Nang sumapit ang alas-tres, bumangon ako at binuksan ko na agad ang pinto bago pa siya kumatok.
Nandoon siya. Hawak pa rin ang lumang kahon.
Nang makita niya ako, natigilan siya. Para siyang batang nahuli.
“Margaret,” mahinahon kong sabi, “pasok po kayo.”
Nag-aalangan siyang lumapit. Umupo siya sa gilid ng kama, nanginginig ang mga kamay. Binuksan niya ang kahon — at nakita ko ang larawan ng dalawang batang lalaki. Isa si Liam. Isa, mas bata — si Daniel.
“Dapat ako ’yung nagbabantay sa kanila,” mahina niyang sabi. “Pero nakatulog ako noon. Hindi ko na siya nagising…” Tumulo ang luha niya. “Kaya kada alas-tres, sinusubukan kong bumawi.”
Lumapit ako at niyakap siya nang mahigpit. “Hindi niyo kasalanan. Wala kayong dapat pagbayaran.”
Pagkaraan ng ilang sandali, pumasok si Liam. Walang salita, lumuhod siya sa harapan ng ina niya at hinawakan ang mga kamay nito. “Mom… si Daniel ay lagi nating kasama. Hindi mo kailangang kumatok pa tuwing alas-tres.”
Umiyak silang mag-ina. At sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat, ramdam ko ang kapayapaan sa loob ng bahay.
Mula no’n, tahimik na ang mga gabi namin.
Wala nang katok. Wala nang iyak sa dilim.
Isang linggo ang lumipas, napansin kong wala na rin ang lumang kahon sa ibabaw ng aparador. Nasa ilalim na ito ng Christmas tree — nakabalot, may maliit na note:
“For Daniel — love, Mom.”
At sa unang Pasko namin na magkasama bilang isang buong pamilya, nakita kong muling ngumiti si Margaret. Hindi dahil nakalimot siya — kundi dahil natuto siyang patawarin ang sarili niya.
At doon ko naintindihan…
Minsan, ang mga kumakatok sa kalagitnaan ng gabi ay hindi multo.
Minsan, sila ay mga puso lang na gustong mapakinggan.
“Naaksidente siya. Alas-tres ng umaga nang tumawag ang ospital. Tatlong beses ding kumatok si Mom sa kwarto ko noon para gisingin ako…