Pero si Noynoy, na nag-aalo ng sampaguita sa gilid, ay nakita ito.
Pinulot ni Noynoy ang wallet.
Tumingin siya sa paligid.
Nakita niyang papalayo na si Mrs. Sy.
Tumakbo si Noynoy. Tinaas niya ang wallet at kumakaway, sumisigaw (kahit walang audio, halatang tinatawag niya ang may-ari).
At sa video, makikita kung paano siya biglang hinarang ni Guard Berto, sinakal sa kwelyo, at pinaratangan agad nang hindi man lang nagtatanong.
Natahimik ang buong lobby.
Dahan-dahang humarap si Mrs. Sy kay Guard Berto.
Namumutla ang gwardiya. “M-Ma’am… akala ko po kasi…”
“Akala mo ano?” galit na tanong ni Mrs. Sy. “Akala mo dahil madungis siya at nagtitinda ng sampaguita, magnanakaw na siya? Hinusgahan mo siya base sa suot niya!”
Lumapit si Mrs. Sy kay Noynoy. Siya mismo ang nagpunas ng luha ng bata.
“Patawarin mo kami, iho,” malambing na sabi ni Mrs. Sy. “Salamat sa katapatan mo. Napakalaki ng halaga ng nasa loob ng wallet na ‘yan, pero mas malaki ang halaga ng prinsipyo mo.”
Humarap si Mrs. Sy kay Berto.
“You are fired. Tanggal ka na. Ayoko ng empleyadong mapanghusga sa mall ko. Ibigay mo ang badge mo, ngayon din.”
Yumuko si Berto sa hiya habang nagpapalakpakan ang mga tao.
Binalikan ni Mrs. Sy si Noynoy. “Anong gusto mong gantimpala, anak? Pera? Pagkain?”
Umiling si Noynoy. “Wala po Ma’am. Masaya na po ako na nalaman niyo ang totoo. Gusto ko lang po talaga makatapos ng pag-aaral balang araw para hindi na po ako kutyain ng ibang tao.”
Napangiti si Mrs. Sy.
“Kung ganoon,” sabi ng may-ari. “Sagot ko na ang pag-aaral mo. Mula elementary hanggang college. Full Scholarship. At bibigyan ko rin ng trabaho ang mga magulang mo para hindi mo na kailangang magtinda ng sampaguita.”
Nayakap ni Noynoy si Mrs. Sy. Ang batang inakusahang kriminal dahil sa kanyang itsura, ay lumabas ng mall na may bitbit na pangarap—isang patunay na ang tunay na yaman ay wala sa wallet o sa ganda ng damit, kundi nasa linis ng konsensya.