NAG-APPLY BILANG DRIVER ANG ISANG LALAKI SA ISANG MALAKING KOMPANYA PARA MALAMAN KUNG SINO ANG P/UMA/TAY SA KANYANG AMA PERO SA UNANG ARAW PA LANG NG TRABAHO AY MAY NATUKLASAN SIYA SA CEO
Mahigpit ang hawak ni Dante sa manibela ng magarang Mercedes Benz. Ito ang unang araw niya bilang personal driver ni Don Ricardo, ang CEO ng Ricardo Empire.
Pero hindi sweldo ang habol ni Dante.
Sa ilalim ng kanyang uniporme, nakatago ang isang balisong. Labinlimang taon na ang nakalilipas, pinaslang ang kanyang ama sa harap niya. Ang tanging natatandaan niya ay ang logo ng kumpanyang ito sa sasakyang ginamit ng mga pumatay. Pumasok siya bilang driver para mapalapit kay Don Ricardo at tapusin ang buhay nito, sa pag-aakalang ito ang mastermind.
“Iho,” basag ni Don Ricardo sa katahimikan mula sa backseat. “Bago ka lang ba sa Maynila? Pamilyar ang mga mata mo.”
Tumingin si Dante sa rearview mirror. Ang matanda ay mukhang mabait, hindi katulad ng demonyong iniisip niya.
“Taga-Laguna po ako dati, Sir. Anak po ako ni Kulas,” sagot ni Dante, naghihintay ng reaksyon.
Natigilan si Don Ricardo. Nanlaki ang mga mata nito.
“Si Kulas? Ang driver ko noon?” garalgal na tanong ng matanda. “Diyos ko… ikaw ba ‘yung batang lalaki na iniligtas ko sa nasusunog na van noong 2010?”
Natigilan si Dante. Bumalik ang alaala.
Akala ni Dante, ang mga lalaking dumating noon ay para patayin siya. Pero naalala niya bigla ang isang mainit na kamay na humatak sa kanya palabas ng apoy. Ang boses na sumisigaw ng: “Kulas! Iligtas mo ang anak mo! Ako na ang bahala sa mga humahabol!”
Si Don Ricardo pala ang nagligtas sa kanya.
“Hinanap kita, iho,” maluha-luhang sabi ni Don Ricardo. “Pero itinago ka ng mga kamag-anak mo. Ang tatay mo… si Kulas… namatay siya para iligtas ako sa ambush. Utang ko sa kanya ang buhay ko.”
Bumagsak ang balikat ni Dante. Ang taong papatayin sana niya ay siya palang nagligtas sa kanya.
“Kung hindi kayo ang pumatay kay Tatay…” bulong ni Dante. “…Sino?”
Biglang tumunog ang cellphone ni Don Ricardo. Sinagot ito ng matanda. “Hello, Vargas? Papunta na kami sa meeting.”
Vargas. Ang Vice President at kanang-kamay ni Don Ricardo.
Habang nagmamaneho, nakarinig si Dante ng kakaibang tunog sa ilalim ng kotse. Bilang expertong mekaniko at driver, alam niya agad ang tunog.
May putol sa brake line.
At sa side mirror, nakita niya ang isang itim na SUV na bumubuntot sa kanila. Nakita niya ang sakay sa passenger seat—si Vargas, may hawak na radyo at nakatingin sa kanila nang masama.
Narealize ni Dante ang lahat. Si Vargas ang nagpapatakbo ng dirty work ng kumpanya. Siya ang pumatay sa ama ni Dante noon para makuha ang pwesto, at ngayon, si Don Ricardo naman ang itutumba niya para makuha ang kumpanya.
“Sir, kumapit kayo,” seryosong sabi ni Dante.
“Bakit iho?”
“Wala tayong preno. At nasa likod natin ang pumatay sa Tatay ko.”
Bago pa makasagot si Don Ricardo, bumangga ang SUV sa likod nila! BLAG!
“Patayin sila!” dinig ni Dante mula sa labas.
Imbes na matakot, nabuhay ang dugo ni Dante. Ang revenge mission niya ay naging rescue mission.
Apak sa gas!
Kahit walang preno, ginamit ni Dante ang handbrake at gears para mag-drift sa kurbada ng highway. Iniwasan niya ang mga bala na tumatama sa bulletproof na bintana.
“Yuko, Sir!” sigaw ni Dante.
Ginitgit sila ng SUV ni Vargas. Balak silang ihulog sa bangin.
Pero hindi alam ni Vargas na ang driver na kinalaban niya ay nag-training ng sampung taon para sa araw na ito.
Hinintay ni Dante na tumabi ang SUV. Sa isang mabilis na maneuver, kabig sa kaliwa, sabay slam sa preno (gamit ang handbrake) para paikutin ang kotse.
Ang bumper ng Mercedes ay tumama sa rear tire ng SUV.
Nawalan ng kontrol ang sasakyan ni Vargas. Umikot-ikot ito, bumaligtad, at sumalpok sa concrete barrier.
Huminto ang sasakyan nina Dante. Wasak, pero buhay sila.
Bumaba si Dante, hawak ang kanyang balisong.
Gumapang palabas si Vargas mula sa wasak na SUV, duguan.
“S-Sino ka ba?!” sigaw ni Vargas habang umaatras.
“Ako ang anak ng driver na pinapatay mo,” sagot ni Dante.
Akmang bubunot ng baril si Vargas, pero mabilis si Dante. Sinipa niya ang kamay nito at tinutukan ng patalim sa leeg.
Dumating ang mga pulis (na tinawagan pala ni Don Ricardo habang naghahabulan).
“Dante, tama na,” awat ni Don Ricardo na bumaba ng kotse. “Hayaan mong mabulok siya sa kulungan. Huwag mong dungisan ang kamay mo. Hindi ‘yan ang gusto ng Tatay mo.”
Binitawan ni Dante si Vargas.
Pagkalipas ng ilang buwan, nakulong si Vargas habambuhay dahil sa patung-patong na kaso at sa dashcam footage ng ambush.
Si Dante? Hindi na siya driver lang. Siya na ang Head of Security ni Don Ricardo. Nahanap niya ang hustisya hindi sa pamamagitan ng pagpatay, kundi sa pamamagitan ng paglilingkod sa taong naging tapat sa kanyang ama.