PINAGTAWANAN AT PINALAYAS NG MANAGER ANG ISANG BABAENG NAKA-TSINELAS SA LOOB NG LUXURY CAR SHOWROOM—HINDI NIYA ALAM, ITO PALA ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG BUONG KUMPANYA!
Si Isabella “Bella” Santibañez ay ang 28-anyos na CEO at nag-iisang tagapagmana ng Santibañez Prime Holdings, isa sa pinakamayamang business empire sa bansa. Pagmamay-ari niya ang mga malls, hotels, at ang sikat na Elite Motors, ang bilihan ng mga pinakamahal na sports car.
Sa kabila ng kanyang bilyones, simple lang si Bella. Lumaki siya sa probinsya kasama ang kanyang lola kaya sanay siya sa buhay-bukid. Kakarating lang niya sa Maynila galing sa farm nila. Suot niya ay isang kupas na floral na bestida, maong na jacket, at de-putik na tsinelas. May bitbit pa siyang lumang bayong na puno ng mangga.
Dahil kaarawan ng kanyang yaya, naisipan ni Bella na dumaan sa Elite Motors para bilhan ito ng bagong sasakyan bilang regalo.
Pagpasok ni Bella sa showroom, agad siyang naramdaman ang lamig ng aircon at ang kislap ng mga mamahaling sasakyan. Ang sahig ay marmol, at ang mga chandeliers ay kumikinang.
Pero walang pumansin sa kanya. Ang mga sales agent ay nagkukwentuhan sa gilid, nagtatawanan habang nagkakape. Tinignan lang siya mula ulo hanggang paa at saka tinalikuran.
Lumapit si Bella sa isang pulang sports car na nagkakahalaga ng ₱15 milyon. Hinawakan niya ang pinto nito para silipin ang loob.
Biglang may sumigaw. “HOY! ALE! Huwag mong hawakan ‘yan!”
Dumating ang Branch Manager na si Ricky. Nakasuot ito ng mamahaling suit, makintab ang sapatos, at puno ng gel ang buhok. Kilala si Ricky na sipsip sa mayayaman pero matapobre sa mahihirap.
“Anong ginagawa mo dito?” bulyaw ni Ricky, habang pandidiring nakatingin sa tsinelas ni Bella. “Naliligaw ka ba? Hindi ito palengke. Showroom ito ng mga elite. Doon ka sa labas magbenta ng mangga mo!”
“Mawalang galang na po, Sir,” mahinahong sagot ni Bella. “Hindi po ako nagbebenta. Gusto ko sanang bumili ng sasakyan para sa yaya ko. Magkano po ito?” Tinuro niya ang pulang kotse.
Tumawa nang malakas si Ricky. “Bumili? Ikaw? Hahaha! Nagpapatawa ka ba? Ale, ang bintana lang ng kotseng ‘yan, hindi mo afford kahit ibenta mo pa ang buong barangay niyo! Umalis ka na bago pa dumumi ang sahig ko sa putik ng tsinelas mo!”
“Sir, huwag naman po kayong manghusga,” pakiusap ni Bella, pero matigas ang kanyang boses. “May pambayad ako.”
“Talaga? Saan? Diyan sa bayong mo? Barya siguro laman niyan!” Kinuha ni Ricky ang isang spray bottle ng alcohol at nag-spray sa hangin sa harap ni Bella, na para bang may nakakahawang sakit ang dalaga. “Nakakasira ka ng view ng mga VIP clients ko. Guard! Guard! Ilabas niyo nga ang babaeng ‘to!”
Lumapit ang security guard, pero bago pa man mahawakan si Bella, tumunog ang cellphone ni Ricky.
Nakita ni Ricky ang caller ID. Namutla siya. Ang tumatawag ay ang Overall President ng kumpanya, ang boss ng mga boss niya.
“H-hello po, Sir President?” nanginginig na sagot ni Ricky.
“Ricky!” sigaw ng Presidente sa kabilang linya, naka-loudspeaker ito dahil sa gulat ni Ricky. “Nasaan ka? Nandiyan na ba si Ma’am Santibañez? Ang sabi ng secretary niya, papunta na siya diyan sa branch mo para mag-surprise inspection!”
Nanlaki ang mata ni Ricky. “M-Ma’am Santibañez po? Ang may-ari? Wala pa po siya dito, Sir. Ang nandito lang ay isang baliw na ale na may dalang bayong…”
Sa sandaling iyon, dahan-dahang inilabas ni Bella mula sa kanyang “bayong” ang isang itim na wallet. Inilabas niya ang kanyang Black Centurion Card at ang kanyang ID bilang Chairman at CEO.
Iniharap niya ito sa namumutlang mukha ni Ricky.
“Ako ba ang tinutukoy mong baliw, Mr. Manager?” malamig na tanong ni Bella.
Nalaglag ang cellphone ni Ricky. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Ang babaeng pinagtawanan niya, inalipusta, at pina-spray-an ng alcohol ay ang bilyonaryong may-ari ng buong gusali at kumpanyang pinagtatrabahuhan niya.
“M-Ma’am Isabella… Kayo po pala…” halos himatayin si Ricky. Lumuhod siya sa harap ni Bella. “Sorry po, Ma’am! Hindi ko po alam! Akala ko po kasi…”
“Akala mo ano? Na dahil naka-tsinelas ako, wala na akong karapatang igalang?” Tumindi ang tingin ni Bella. “Mr. Ricky, ang kotseng ito, nabibili ng pera. Pero ang class at breeding? Hindi ‘yan nabibili. Sayang ang ganda ng showroom ko kung bulok naman ang ugali ng nagpapatakbo.”
Dumating ang Presidente ng kumpanya, hinihingal sa pagtakbo papasok ng showroom. Yumuko siya agad kay Bella. “Good afternoon, Ma’am Bella! Pasensya na po sa nangyari.”
Humarap si Bella sa Presidente habang nakaturo kay Ricky na nakaluhod pa rin.
“I want him gone. Now. Hindi ko kailangan ng taong mapanghusga sa kumpanya ko. You are fired, Ricky. At sisiguraduhin kong wala nang tatanggap sa’yo sa buong industriya.”
Kinaladkad ng guard si Ricky palabas—ang parehong guard na tinawag niya para palayasin si Bella kanina.
Bumaling si Bella sa ibang sales agents na nanginginig sa takot sa isang gilid.
“Maging aral ito sa inyong lahat,” sabi ni Bella. “Huwag na huwag niyo susukatin ang halaga ng tao base sa suot nila. Dahil minsan, ang tunay na yaman ay nakatago sa simpleng bayong.”
Binili ni Bella ang pulang sports car—cash—at iniwan ang mga empleyadong puno ng pagsisisi at takot.