“Your Honor,” sabi ng Prosecutor. “Malinaw ang ebidensya. Magnanakaw ang pulis na ito.”
Naiiyak si Berting. Wala na. Tapos na ang buhay ko.
Biglang bumukas ang pinto ng Korte.
Pumasok ang isang lalaking naka-mamahaling Italian Suit, bitbit ang isang briefcase. Ang tindig niya ay puno ng kumpiyansa. Kilala siya ng lahat ng huwes at piskal.
Si Attorney Francis “Kiko” Mendiola. Ang tinaguriang “The Shark” ng legal world. Hindi natatalo. Ang acceptance fee pa lang niya ay kalahating milyon na.
Nagbulungan ang mga tao. “Bakit nandito si Atty. Mendiola? Sinong big time ang kliyente niya?”
Dire-diretsong naglakad si Atty. Kiko papunta sa mesa ni Berting.
“Your Honor,” malakas na sabi ni Kiko. “I am entering my appearance as the Lead Counsel for the accused, SPO1 Berting.”
Nagulat ang Prosecutor. “Objection! Wala pong pambayad ang pulis na ’yan sa inyo!”
Ngumiti lang si Kiko. “That is none of your business, Compañero.”
Nagsimula ang bakbakan. Sa loob ng isang oras, binaliktad ni Kiko ang sitwasyon. Ipinakita niya ang butas sa ebidensya, pinagpawisan ang witness ng kalaban sa cross-examination, at inilabas ang CCTV footage na nagpapatunay na set-up lang ang lahat.
Bago mag-tanghalian, bumagsak ang hatol ng Huwes.
“NOT GUILTY. Pinawawalang-sala ang akusado.”
Napahagulgol si Berting. Laya na siya. Malinis na ang pangalan niya.
Paglabas ng korte, nilapitan ni Berting ang sikat na abogado. Nanginginig ang kamay ng matandang pulis.
“Attorney… salamat… Maraming salamat. Pero… paano kita babayaran? Kahit ibenta ko ang bahay ko, kulang pa pambayad sa serbisyo mo. Bakit mo ako tinulungan?”
Ngumiti si Atty. Kiko.
May kinuha siya sa loob ng kanyang mamahaling briefcase.
Isang supot ng Pan de Coco.
Inabot niya ito kay Berting.
“Ser Berting,” sabi ng abogado, na may luha sa gilid ng mata. “Hindi niyo na po kailangang magbayad. Bayad na po ito, 15 years ago.”
Natigilan si Berting. Tinitigan niya ang mukha ng abogado. Nakita niya ang pamilyar na mata ng batang gusgusin noon.
“K-Kiko? Ikaw ba ’yan?”
“Ako nga po,” sagot ni Kiko. “Noong araw na pinakain niyo ako at hindi ikinulong, ’yun ang araw na nagbago ang buhay ko. Sinabi niyo sa akin na huwag dungisan ang kamay ko sa krimen. Kaya nag-aral ako mabuti para maging tagapagtanggol ng katarungan. Utang ko sa inyo ang buhay ko.”
Niyakap ng matandang pulis ang batang tinulungan niya noon.
Sa huli, ang tinapay na ibinigay ni Berting noon ay bumalik sa kanya—hindi bilang pagkain, kundi bilang kalayaan at dangal na ipinaglaban ng batang binigyan niya ng pag-asa.
Naka-yuko si Berting. Wala siyang pera para sa magaling na abogado. Ang Public Attorney na naka-assign sa kanya ay baguhan at halatang takot sa kalaban. Ang Prosecutor naman ay matapang at siguradong-sigurado na maipapakulong si Berting.
