ISANG VIDEO EDITOR ANG NAGMAMADALING TAPUSIN ANG SAME-DAY EDIT VIDEO NG ISANG KASAL. HABANG GINAGAMIT NIYA ANG HEADPHONES PARA LINISIN ANG AUDIO TRACK AT TANGGALIN ANG HUNI NG HANGIN, MAY NA-ISOLATE SIYANG ISANG BULONG MULA SA GROOM NA HINDI NARINIG NG IBA
Alas-sais ng gabi. Nasa loob ng kanyang studio sa Quezon City si Rico.
Duguan ang mga mata niya kakatitig sa monitor. Kailangan niyang matapos ang SDE (Same-Day Edit) video ng kasal nina Mike at Sarah na nagaganap ngayon sa isang rest house sa Tagaytay.
Suot ang kanyang noise-canceling headphones, ine-edit ni Rico ang vow exchange. Masyadong mahangin ang audio dahil garden wedding, kaya ginagamitan niya ito ng Audio Denoise Tool.
In-isolate niya ang boses ni Mike (Groom) habang nakayakap ito sa Best Man pagkatapos ng seremonya.
Sa waveform ng audio, may maliit na spike. Isang bulong.
In-adjust ni Rico ang frequency. Pinalakas ang gain.
Dinig na dinig niya sa high-definition audio ang sinabi ni Mike:
“Siguraduhin mong sira ang preno ng bridal car bago kami umalis mamaya. Kailangang magmukhang aksidente. Gusto ko, malinis.”
Nanigas si Rico.
Akala niya mali lang ang dinig niya. Nireplay niya ulit.
“…sira ang preno… magmukhang aksidente…”
Tumingin si Rico sa kanyang pangalawang monitor. Naka-bukas ang Facebook Live Stream ng kasal.
Nanlamig ang buong katawan niya.
Sa live video, nagpapaalam na ang bagong kasal sa mga bisita. Naglalakad na sina Mike at Sarah papunta sa isang Vintage 1960s Mercedes Benz na nakaparada sa matarik na driveway palabas ng venue.
Nakangiti si Mike habang inaakay si Sarah. Pero sa paningin ni Rico, ngiti ito ng demonyo.
“Gago ‘to! Papatayin niya ang asawa niya!” sigaw ni Rico.
Tumingin siya sa oras. 6:02 PM.
Sa video, binubuksan na ng driver ang pinto.
30 SECONDS. Iyon lang ang oras bago umandar ang kotse at mahulog sa bangin ng Tagaytay kapag nawalan ito ng preno.
Nataranta si Rico.
Wala siyang number ni Sarah.
Wala siyang number ng mga magulang.
Ang coordinator ay hindi sumasagot sa Messenger dahil busy sa event.
“Isip, Rico! Isip!”
Zinoom-in ni Rico ang raw footage ng reception sa timeline niya. Hinanap niya ang kahit anong pwedeng contact.
Nakita niya ang buffet table. May Tent Card sa tabi ng lechon.
“MAMA CHIT’S CATERING SERVICES – 0917-XXX-XXXX”
Mabilis pa sa kidlat, tinype ni Rico ang number sa cellphone niya.
Ring… Ring…
“Sagutin niyo! Parang awa niyo na!” sigaw ni Rico habang pinapanood ang live stream.
Sa video, pasakay na si Sarah sa kotse. Isinasara na ang pinto.
Ring… Ring…
“Hello? Mama Chit’s Catering, good evening po!” sagot ng isang masayahing boses ng babae.
“NASAAN KA?!” sigaw ni Rico. “Nasa wedding ka ba ni Mike at Sarah?!”
“P-Po? Opo, nandito ako sa buffet area. Sino ‘to—”
“AKO ANG VIDEO EDITOR! MAKINIG KA! PATAYIN MO ANG SPEAKER PHONE!” utos ni Rico. “NAKIKITA KITA SA LIVE STREAM! TUMINGIN KA SA BRIDAL CAR!”
“Ha? Bakit po?”
“MAY BOMBA SA KOTSE!”
Nagsinungaling si Rico. Alam niyang kung sasabihin niyang “sira ang preno,” magtatanong pa ito o hindi maniniwala. “Bomba” ang salitang magpapakilos sa tao.
“ANO?!” tili ng babae sa kabilang linya.
“TAKBO! HARANGIN MO ANG KOTSE NGAYON DIN KUNDI SASABOG KAYONG LAHAT! BILIS!!!”
Sa live stream, nakita ni Rico ang isang babaeng naka-apron (si Mama Chit) na biglang binitawan ang sandok.
Tumakbo ito nang mabilis pa sa hangin.
Umaandar na ang Vintage Car. Umiikot na ang gulong. Papunta na sa lusong.
5 seconds.
Sumigaw si Mama Chit habang tumatakbo sa gitna ng driveway.
“TIGIIIIIL! MAY BOMBAAA!”
Sa live video, nakita ni Rico kung paano humarang si Mama Chit sa tapat mismo ng umaandar na kotse. Itinapon nito ang dala niyang pitsel ng tubig sa windshield ng sasakyan.
SCREEEEEECH!
Pumreno ang driver nang biglaan. Huminto ang bumper ng kotse, ilang pulgada na lang mula sa hita ni Mama Chit.
Nagkagulo sa video.
Lumabas ang driver. Lumabas si Sarah, takot na takot.
At nakita ni Rico ang reaksyon ni Mike (ang Groom). Hindi ito nag-alala. Galit na galit ito.
“Anong kalokohan ‘to?!” sigaw ni Mike sa video, rinig sa live stream.
Nakahinga nang maluwag si Rico. Napasandal siya sa upuan niya, naliligo sa pawis.
“Hello? Sir Editor?!” boses ni Mama Chit sa telepono, hinihingal. “Nasaan ang bomba?!”
“Mama Chit…” sagot ni Rico, nanginginig ang boses. “Walang bomba. Pero paki-sabi sa mga pulis… ipa-check ang brake line ng kotse. At huwag na huwag niyong paaalisin ang Groom.”
Agad na ini-export ni Rico ang audio clip ng bulong ni Mike.
Filename: EVIDENCE_DO_NOT_DELETE.mp3
Kinabukasan, laman ng balita ang pagka-aresto sa Groom at Best Man dahil sa Frustrated Parricide. At si Rico? Tinapos niya ang SDE video, pero sa huli, imbes na “Happy Ending,” ang inilagay niyang text ay: “TO SARAH: YOUR LIFE IS WORTH MORE THAN A RIDE. – FROM YOUR EDITOR.”
ISANG VIDEO EDITOR ANG NAGMAMADALING TAPUSIN ANG SAME-DAY EDIT VIDEO NG ISANG KASAL. HABANG GINAGAMIT NIYA ANG HEADPHONES PARA LINISIN ANG AUDIO TRACK AT TANGGALIN ANG HUNI NG HANGIN, MAY NA-ISOLATE SIYANG ISANG BULONG MULA SA GROOM NA HINDI NARINIG NG IBA
