Mainit ang ulo ni Foreman Romy. Araw ng buhos para sa mga poste ng itinatayong 5-storey commercial building.
“Bilisan niyo dyan! Hinahabol natin ang oras!” sigaw ni Romy habang nagpapaypay sa lilim.
Sa di kalayuan, huminto sa paghahalo ng semento si Mang Carding. Si Carding ay isang beteranong mason, 50-anyos, tahimik, at kilala sa pagiging metikuloso.
Hinawakan ni Carding ang hinalong semento. Kinusot niya ito sa kanyang mga daliri.
“Foreman,” tawag ni Carding. “Mali po ang timpla. Sobrang dami ng buhangin, kulang sa semento. Marupok ito ‘pag natuyo. Delikado.”
Lumapit si Romy, nanlilisik ang mata.
“Ano na naman problema mo, Tanda? Kanina ka pa reklamo ng reklamo! Engineer ka ba? Ha?!”
“Hindi ho, Foreman. Pero 30 years na akong mason. Kung itutuloy natin ‘to, bibigay ang poste sa simpleng lindol. Dagdagan natin ng semento,” pakiusap ni Carding.
“Hoy!” duro ni Romy sa dibdib ni Carding.
“Nagtitipid tayo sa budget! OA ka masyado! Ang dami mong alam! You are fired! Tanggal ka na! Layas!”
“Pero Foreman, ang safety ng—”
“Layas sabi eh! Wala kang makukuhang sweldo! Ang bagal-bagal mo na nga, ang arte mo pa!”
Walang nagawa si Mang Carding. Kinuha niya ang kanyang gamit at ang kanyang maliit na Blue Logbook na laging nakasilid sa bulsa ng polo niya.
Umalis siya nang may bigat sa loob, hindi dahil nawalan siya ng trabaho, kundi dahil alam niyang may kalokohang nangyayari.
Lumipas ang dalawang linggo.
Dumating ang araw ng Site Inspection. Bumisita mismo ang may-ari ng building na si Mr. Henry Lim, kasama ang Head Engineer ng kumpanya.
Sinalubong sila ni Foreman Romy na abot-tenga ang ngiti.
“Good morning, Sir Henry! Sir Engineer!” bati ni Romy.
“Matibay po ang gawa natin. Ahead of schedule pa tayo! Nakatipid pa tayo sa materials!”
Tumango si Mr. Lim.
“Good. Gusto kong makita ang structural integrity.”
Habang nag-iikot sila, napansin ni Mr. Lim na may komosyon sa gate. Ang gwardya at isang matandang lalaki ay nagtatalo.
“Bawal nga sabi pumasok! Tanggal ka na!” sigaw ng guard.
“Kailangan kong makausap si Sir Henry! May dala akong ebidensya!” sigaw ng matanda.
Napalingon ang Head Engineer.
“Teka… Si Carding ba ‘yun?”
Namutla si Foreman Romy.
“Naku Sir, wag niyo na pansinin ‘yan. Dating trabahador ‘yan na tinanggal ko kasi nagnanakaw daw ng gamit at gumagawa ng gulo. Baliw ‘yan.”
Pero kilala ng Head Engineer si Carding.
“Sandali. Si Carding ang pinakamatapat na mason na kilala ko sa industriya. Papasukin niyo.”
Wala nagawa si Romy. Pinapasok si Mang Carding. Gusgusin ang damit nito, pero hawak niya nang mahigpit ang kanyang Blue Logbook.
“Sir Henry, Sir Engineer,” hingal na bati ni Carding.
“Pasensya na po sa abala. Hindi po ako nanggugulo. Gusto ko lang po iligtas ang building niyo.”
“Anong pinagsasasabi mo?!” singit ni Romy.
“Sir, paalisin niyo na ‘yan!”
“Tumahimik ka Romy,” utos ni Mr. Lim.
Humarap siya kay Carding. “Anong meron, Manong?”
Binuksan ni Carding ang logbook.
“Sir, araw-araw po, inililista ko ang delivery at usage ng semento. Nakasulat po dito sa logbook ko: Noong June 12, nag-deliver ng 100 bags, pero 60 bags lang ang hinalo namin. Yung 40 bags, ipinasakay ni Foreman Romy sa truck ng bayaw niya kinagabihan.”
Nanlaki ang mata ni Romy.
“Sinungaling! Gawa-gawa lang ‘yan!”
“May pirma po ng truck driver ang bawat entry ko dito, Sir,” kalmadong sagot ni Carding.
“At kung ayaw niyong maniwala sa logbook ko…”
Lumapit si Carding sa isang poste—ang posteng pinilit ni Romy na buhusan kahit kulang sa timpla.
Naglabas si Carding ng martilyo mula sa belt niya.
“Sir Engineer, paki-check po ang posteng ito. Ito po ‘yung dahilan kung bakit ako tinanggal. Sabi ko kulang sa semento, pero sabi niya ‘OA’ lang daw ako.”
Agad na lumapit ang Head Engineer. Kinuha niya ang isang rebound hammer para i-test ang tigas ng semento.
Pakk! Pakk!
Sa unang pukpok pa lang, nag-crack na agad ang semento. Sa pangalawang pukpok, naglaglagan ang mga tipak. Buhaghag. Puro buhangin. Halatang tinipid.
Nagdilim ang paningin ni Mr. Lim.
“Romy,” malamig na tawag ng may-ari. “Paliwanag.”
“S-Sir… ano… baka mali lang ng halo ‘yung mga tauhan…” nauutal na palusot ni Romy. Pawis na pawis na siya.
“Wag mo akong gaguhin,” sigaw ni Mr. Lim.
“Kitang-kita sa logbook ni Carding ang pattern ng pagnanakaw mo! Binibigay ko sa’yo ang budget para sa matibay na building, tapos ibubulsa mo at ilalagay sa panganib ang mga tao?!”
Agad na tumawag ng pulis si Mr. Lim.
“Hulihin niyo ang taong ‘to. Kakasuhan ko ‘yan ng Qualified Theft at Endangerment.”
Habang pinoposasan si Romy, lumapit si Mr. Lim at ang Head Engineer kay Mang Carding.
“Manong,” sabi ni Mr. Lim. “Salamat sa tapang mo. Hindi ka ba takot na balikan ka niya?”
“Mas takot po ako na may madamay na inosente kapag gumuho ang building, Sir,” sagot ni Carding.
“Ang semento po, nadadaya. Pero ang konsensya, hindi.”
“Well said,” ngumiti si Mr. Lim.
“Carding, hindi ka na mason mula ngayon.”
Nagulat si Carding.
“Po? Tanggal na po ba ako talaga?”
“Hindi,” sagot ng Head Engineer.
“Ikaw na ang bagong Site Foreman. Kailangan namin ng taong ‘OA’ sa safety at honest sa trabaho. Doble ang sweldo mo.”
Sa huli, ang Foreman na nagmalaki sa kanyang pandaraya ay bumagsak sa kulungan, habang ang simpleng manggagawa na tinanggal dahil sa pagiging tapat ay siya pang naging boss ng buong proyekto.