Category Archives: News

Still, the neighbors never stopped mocking. They said I was “foolish,” that I had “married a beggar and doomed myself.” I only smiled. As long as my wife and I loved each other, I cared about nothing else.

  When I turned 36, the neighbors often whispered: “At that age, still unmarried? He’ll stay...

In 1991, four high school students, classmates from the same course, shocked their community when each of them was found to be pregnant for a short period of time. Before anyone could hear it, the four of them suddenly disappeared.

In 1991, four high school students, classmates from the same course, shocked their community when...

“I PRETENDED TO BE ‘DEAD’ TO TEST THE LOYALTY OF MY SHY HOUSEHELP — BUT WHAT I DISCOVERED… WAS DEEPER THAN MY HEART COULD HANDLE.”

“I PRETENDED TO BE ‘DEAD’ TO TEST THE LOYALTY OF MY SHY HOUSEHELP — BUT...

My mother-in-law pushed me into a dry well to kill me. But at the bottom of the well, I never expected to discover a chest full of gold left behind by my husband’s ancestors—along with a will stating that whoever found it would become the rightful heir…

My mother-in-law pushed me into a dry well to kill me. But at the bottom...

TINAWAGAN AKO NG KAPATID KO PARA SABIHING “BAWAL” AKO SA KASAL NIYA DAHIL NAKAKAHIYA DAW AKO — PERO SA ARAW NG KASAL, NATIGILAN SILA NANG DUMATING AKO HINDI BILANG BISITA, KUNDI BILANG MAY-ARI NG LAHAT

Pinunasan ni Clara ang luha niya. Sa unang pagkakataon matapos ang sampung taon, hindi siya nagpadala...

PINATAWAD AT PINAKAIN NG ISANG PULIS ANG BATANG NAHULI NIYANG NAGNANAKAW NG TINAPAY NOON — SA HALIP NA IKULONG — PERO HALOS UMIYAK SIYA SA KORTE MAKALIPAS ANG 15 TAON

KABANATA 1: ANG TINAPAY SA BULSA Madaling-araw sa Quiapo. Basang-basa ang bangketa dahil sa ulan...

You Came Home Dressed as a Homeless Man — and Your Own Family Tried to Have You Arrested

You Came Home Dressed as a Homeless Man — and Your Own Family Tried to...

TINANGGAL SA LISTAHAN NG NINANG ANG ISANG MATANDANG LABANDERA SA KASAL NG KANYANG INAANAK DAHIL “BADUY” DAW MANAMIT AT WALA NAMANG MAIBIBIGAY NA REGALO PERO HALOS LUMUHOD ANG BRIDE SA PAGSISISI Abalang-abala si Sheila sa pag-aayos ng guest list para sa kanyang dream wedding. Gusto niya, perfect ang lahat. Instagrammable. Sosyal. Walang “panira” sa litrato. Kasama niya ang kanyang Wedding Coordinator nang mapansin niya ang isang pangalan sa listahan: Nanay Ising. Si Nanay Ising ay ang matandang labandera ng pamilya nina Sheila noong bata pa siya. Ito ang nag-alaga sa kanya noong nagtatrabaho ang mga magulang niya. Ito ang nagpupunas ng uhog niya at nagpapatahan sa kanya. “Teh,” sabi ni Sheila sa coordinator sabay turo sa pangalan. “Pakitanggal na si Nanay Ising sa listahan.” “Ha? Ninang mo ‘yan sa binyag, ‘di ba?” tanong ng coordinator. “Oo, pero alam mo naman ‘yun… baduy manamit,” katwiran ni Sheila habang nandidiri. “Baka mag-daster lang ‘yun o kaya ‘yung lumang Sunday dress na amoy baul. Sisirain niya ang aesthetic ng kasal ko. Saka… wala naman siyang maibibigay na regalo. Labandera lang siya. Sayang lang ang seat at plate na worth P1,500.” Kaya naman, noong dinalaw siya ni Nanay Ising para kamustahin ang kasal, nagsinungaling si Sheila. “Naku, Nay,” sabi ni Sheila habang hindi makatingin nang diretso. “Pasensya na po. Intimate wedding lang kasi. Pamilya lang talaga ang kasama. Bawal po ang maraming bisita.” Nakita ni Sheila ang lungkot sa mata ng matanda. Yumuko si Nanay Ising at pinag-kiskis ang kanyang mga kamay na kulubot at puro kalyo sa kakalaba. “Ganoon ba, anak?” pilit na ngiti ni Nanay Ising. “O sige. Naiintindihan ko. Basta, masaya ako para sa’yo. Ang importante, makasal ka nang maayos.” Umalis ang matanda na nakayuko. Nakahinga nang maluwag si Sheila. At least, walang baduy sa pictures. Dumating ang araw ng kasal. Napakaganda ng lahat. Ang ganda ng venue. Ang ganda ng setup. At ang pagkain—Catering Service na Class A. May Lechon, Roast Beef, Seafood Platter, at Chocolate Fountain. Tuwang-tuwa ang mga sosyal na bisita ni Sheila. Sa kalagitnaan ng reception, tinawag ni Sheila ang Manager ng Catering. “Sir, magkano po ba ang balance namin?” tanong ni Sheila. Alam niyang nasa P50,000 pa ang kulang nila dahil nag-upgrade sila ng menu last minute. Ngumiti ang Manager at naglabas ng folder. “Wala na po kayong balance, Ma’am Sheila,” sabi ng Manager. “FULLY PAID na po ang buong catering package niyo na nagkakahalaga ng P100,000.” Kumunot ang noo ni Sheila. “Ha? Paano? Eh nag-downpayment pa lang kami ni Mister.” “May nagbayad po noong isang linggo,” kwento ng Manager. “Isang matandang babae po. Maliit, medyo kuba, at maitim ang kamay.” Natigilan si Sheila. Bumilis ang tibok ng puso niya. “S-Sinong matanda?” “Hindi po nagpakilala eh,” patuloy ng Manager. “Pero Ma’am, hinding-hindi ko po siya makakalimutan. Dumating po siya sa opisina namin na may dalang lumang biscuit can. Pagbukas niya, puro barya, lukot-lukot na bente pesos, at amoy sabon na pera.” Ipinakita ng Manager ang resibo. Nakasulat sa Paid By: Ising. “Sabi niya po sa amin: ‘Iho, ito ang ipon ko sa buong buhay ko sa paglalaba. Gusto kong ibayad ito sa handaan ng inaanak ko. Gusto kong maging masaya siya at busog ang mga bisita niya. Huwag mo na lang sabihin na galing sa akin ha? Baka kasi ikahiya niya ako.’” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Sheila. Nabitawan niya ang kanyang wine glass. CRASH! Ang P100,000… ang lifetime savings ni Nanay Ising… ibinigay nito para sa handaan na hindi naman siya imbitado. Ang matandang tinawag niyang “baduy” at “walang maibibigay,” ay ibinigay ang lahat ng meron siya. Hindi lang pera, kundi ang buhay niya. Napahagulgol si Sheila sa gitna ng reception. “Ang sama-sama ko! Ang sama-sama ko!” Tumakbo si Sheila palabas ng venue. Naka-gown, naka-heels, tumakbo siya papunta sa sakayan ng tricycle. Hindi niya inintindi ang tingin ng mga tao. Pumunta siya sa barung-barong ni Nanay Ising. Naabutan niya ang matanda na kumakain mag-isa ng tuyo at kanin sa mesa. Nakasuot ito ng lumang daster—ang daster na kinahiya ni Sheila. “Nay!” sigaw ni Sheila. Nagulat si Nanay Ising. “Sheila? Anak? Bakit nandito ka? Di ba kasal mo?” Lumuhod si Sheila sa sahig na semento. Niyakap niya ang mga paa ni Nanay Ising at umiyak nang malakas. “Nay, sorry po! Patawarin niyo po ako!” hagulgol ni Sheila. “Napakasama kong inaanak! Hiyang-hiya po ako sa inyo! Nay, bakit niyo binayaran? Eh hindi ko nga kayo pinapunta!” Hinawakan ni Nanay Ising ang mukha ni Sheila. Pinunasan niya ang luha nito gamit ang kanyang magaspang na kamay. “Anak,” malambing na sabi ni Nanay Ising. “Hindi naman kailangan na nandoon ako para maging masaya ako. Basta alam kong masaya ka, at alam kong hindi ka mapapahiya sa mga bisita mo, okay na ako dun. Mahal kita na parang tunay kong anak.” Sa araw na iyon, narealize ni Sheila na siya ang tunay na “baduy.” Baduy ang ugali niya. Bumalik sila sa reception. Hila-hila ni Sheila si Nanay Ising. Pinaupo niya ito sa VIP Table, katabi ng mga magulang niya. Ipinagmalaki niya sa lahat ng sosyal na bisita ang kanyang Ninang. “Siya si Nanay Ising,” sabi ni Sheila sa mikropono habang umiiyak. “Siya ang may pinakamagandang regalo sa akin. Hindi dahil sa P100,000, kundi dahil sa pagmamahal na hindi nabibili ng pera.”

TINANGGAL SA LISTAHAN NG NINANG ANG ISANG MATANDANG LABANDERA SA KASAL NG KANYANG INAANAK DAHIL...

HINDI NILA INASAHAN NA ANG KATULONG NA KANILANG MINAMALIIT—ANG MAGPAPATAHIMIK SA BUONG ENGGRANDENG BANQUET NANG DAHIL SA ISANG PAG-AMIN NA WALANG SINUMAN ANG HANDANG MARINIG

HINDI NILA INASAHAN NA ANG KATULONG NA KANILANG MINAMALIIT Ako si Maria, 24. Katulong. Tagalinis. Tagahugas....

After the wedding, my husband moved his mother, his sister, and his brother in with me — saying there was room for everyone in my apartment

Anna spoke those words almost in a whisper, but they carried all the sleepless nights,...

BUMABA ANG ISANG MAYAMANG LALAKI SA KANYANG SPORTS CAR SA GITNA NG EDSA PARA SUNTUKIN ANG DELIVERY RIDER NA KUMALMOS SA PINTUAN NIYA PERO NATIGILAN SIYA AT NAPALUHOD SA IYAK NANG TANGGALIN NG RIDER ANG HELMET

BUMABA ANG ISANG MAYAMANG LALAKI SA KANYANG SPORTS CAR SA GITNA NG EDSA PARA SUNTUKIN...

IKINAHIYA NG BINATA ANG KANYANG AMANG BASURERO SA HARAP NG MAYAMAN NIYANG NOBYA AT SINABING “KATULONG” LANG NILA ITO PERO NAPALUHOD SIYA SA IYAK NANG BIGLANG YUMAKAP ANG BABAE SA MATANDA

IKINAHIYA NG BINATA ANG KANYANG AMANG BASURERO SA HARAP NG MAYAMAN NIYANG NOBYA AT SINABING...

PINAGTAWANAN NG MGA SOSYAL NA CUSTOMER ANG ISANG LOLA NA NAGBABAYAD NG BARYA-BARYANG SENTIMO PARA SA ISANG MAMAHALING CAKE AT GUSTO NA SIYANG PAALISIN NG MANAGER DAHIL NAKAKA-ABALA DAW SA PILA PERO NATIGIL ANG LAHAT NANG LUMABAS ANG MAY-ARI NG BAKERY Sa loob ng sikat na sikat na Golden Spoon Patisserie sa Makati, amoy mantikilya at mamahaling kape ang hangin. Dito bumibili ang mga artista, politiko, at mga socialite. Ang pinakamurang tinapay dito ay nasa P300 na, at ang mga cake ay umaabot ng libo-libo. Isang hapon, pumasok ang isang matandang babae na nagngangalang Nanay Cely. Suot niya ang isang kupas na daster na pinatungan ng lumang cardigan. Naka-tsinelas lang siya na pudpod na ang takong. May bitbit siyang isang lumang supot ng biscuit na mabigat. Lumapit siya sa counter at tinuro ang pinakamahal na cake sa display: ang “Golden Truffle Supreme” na nagkakahalaga ng P3,500. “Miss,” mahinang sabi ni Nanay Cely sa kahera. “Bibilhin ko ‘yan. Birthday kasi ng anak-anakan ko.” Inilapag ni Nanay Cely ang supot sa salamin ng counter. KLING! KLANG! Binuksan niya ito at ibinuhos ang laman. Libo-libong piso na puro barya. May di-singko, di-diyes, at tig-pipiso. Halo-halo. Ito ang ipon niya mula sa pagtitinda ng basahan sa palengke. Nagsimulang magbilang ang kahera, pero mabagal. Dahil dito, humaba ang pila sa likod. Ang mga customer na nasa likod—mga naka-LV na bag at amoy mamahaling pabango—ay nagsimula nang magreklamo. “Oh my gosh,” irap ng isang babaeng naka-shades. “Ang tagal naman! Can you please hurry up? Barya talaga? Wala ba siyang G-Cash o Credit Card?” “Oo nga,” sang-ayon ng kasama niya. “Dapat sa carinderia na lang siya bumili. This shop is for premium customers, not for… you know, that kind of people.” Nagtawanan sila nang mahina. Rinig na rinig ni Nanay Cely ang mga parinig, pero yumuko lang siya at patuloy na nagbilang ng piso. Lumabas ang Manager na si Ms. Beatrice. Nakataas ang kilay at masama ang tingin. “Anong nangyayari dito?” tanong ni Beatrice. “Ma’am, nagbabayad po kasi ng barya si Lola. Ang tagal po magbilang,” sumbong ng kahera. Tinignan ni Beatrice si Nanay Cely mula ulo hanggang paa nang may pandidiri. “Lola,” mataray na sabi ni Beatrice. “Nakakaabala na po kayo sa ibang customers. Tignan niyo ang pila oh! Kung wala kayong buong pera, umalis na lang kayo. Hindi kami tumatanggap ng alkansya dito. Security! Paalisin nga ‘to!” Lalong nagtawanan ang mga sosyal na customer. “Buti nga! Wrong place ka kasi, Lola!” Nanginig ang kamay ni Nanay Cely. “Ma’am, pera naman po ito eh. Pambayad ko po. Pinag-ipunan ko ‘to…” “Guard! Ilabas niyo na!” sigaw ni Beatrice. Hinawakan ng guard ang braso ni Nanay Cely. Akmang kakaladkarin na siya palabas nang biglang bumukas ang pinto ng Main Office. “TEKA!” Isang malakas na sigaw ang nagpatigil sa lahat. Lumabas ang may-ari ng bakery, si Sir Anthony. Bata pa, gwapo, at isa sa pinakamatagumpay na Pastry Chef sa bansa. Nagulat si Beatrice. “S-Sir Anthony! Pasensya na po, may squatter lang po na nanggugulo. Papalabasin na po namin.” Pero hindi pinansin ni Anthony ang manager. Nanlaki ang mga mata niya nang makita ang matandang hawak ng guard. Mabilis na tumakbo si Sir Anthony. Tinabig niya ang guard at ang manager. At sa harap ng maraming sosyal na customer, sa harap ng kanyang mga empleyado… LUMUHOD ang bilyonaryong may-ari sa paanan ni Nanay Cely. Niyakap niya ang tuhod ng matanda at umiyak. “Nay Cely…” hagulgol ni Anthony. “Kayo po ba ‘yan? Diyos ko, ang tagal ko na kayong hinahanap!” Natulala ang buong bakery. Si Beatrice ay namutla. Ang mga customer na kanina ay tumatawa ay biglang nanahimik. “Ton-ton?” gulat na tanong ni Nanay Cely habang hinahaplos ang buhok ng lalaki. “Ikaw na ba ‘yan? Ang gwapo mo na ah. May-ari ka na ng bakery.” Tumayo si Anthony at inakbayan ang matanda. Humarap siya sa manager at sa mga customer na mapanghusga. “Kilala niyo ba ang babaeng ito?” galit na tanong ni Anthony. “Tinatawanan niyo siya dahil nagbabayad siya ng barya? Gusto niyo siyang paalisin dahil sa suot niya?” Itinuro ni Anthony ang magarang chandelier at ang mga mamahaling estante ng tinapay. “Nakikita niyo ang bakery na ito? Ang Golden Spoon? Wala ang lahat ng ito kung wala siya!” Nagsimulang magkwento si Anthony, nanginginig ang boses sa emosyon. “Sampung taon na ang nakakaraan, isa lang akong dishwasher na nangangarap maging baker. Walang naniniwala sa akin. Sabi ng iba, ambisyoso ako. Sabi ng bangko, wala akong collateral para pautangin.” “Pero si Nay Cely… Siya lang ang naniwala. Kapitbahay ko siya sa squatters area. Araw-araw, nagtitinda siya ng basahan. Isang gabi, kumatok siya sa pinto ko. Inabot niya sa akin ang isang supot ng biscuit na puno ng barya—katulad ng baryang dala niya ngayon.” Umiiyak na si Anthony. “Sabi niya: ‘Ton, ito lang ang ipon ko. Gamitin mo. Bumili ka ng oven. Magaling kang gumawa ng tinapay. Alam kong yayaman ka.’” “Ibinigay niya ang lahat ng ipon niya para sa pangarap ng ibang tao! Nang umasenso ako, bumalik ako sa amin para hanapin siya at bayaran, pero lumipat na daw siya ng tirahan. Ang tagal kong nangulila sa kanya.” Tumingin si Anthony kay Beatrice na ngayon ay nakayuko na sa hiya. “Kaya huwag na huwag niyong mamaliitin ang mga baryang ‘yan. Ang bawat sentimo na hawak niya ay mas mahalaga pa sa mga credit card ninyo dahil galing ‘yan sa dugo at pawis ng pinakamabuting tao sa mundo.” Bumaling si Anthony kay Nanay Cely. Kinuha niya ang Golden Truffle Cake. “Nay, bakit kayo nagbabayad?” nakangiting sabi ni Anthony habang pinupunasan ang luha ng matanda. “Itago niyo na po ang barya niyo. Simula ngayon, hindi niyo na kailangang magbayad.” “Dahil Nay… SA INYO ANG BAKERY NA ITO. Kayo ang tunay na may-ari nito. Ako lang ang nagpatakbo.” Napahagulgol si Nanay Cely. Niyakap siya ng kanyang “anak-anakan.” Sa huli, ang mga customer na tumawa ay isa-isang lumabas nang tahimik, hiyang-hiya sa kanilang inasal. Si Ms. Beatrice ay sinibak sa pwesto ng araw ding iyon. At sa pinaka-espesyal na mesa sa gitna ng bakery, magkasalong kumain ng cake ang isang bilyonaryo at ang isang tindera ng basahan—pinatutunayan na ang pinakamatamis na tagumpay ay ang kakayahang magbalik ng utang na loob.

PINAGTAWANAN NG MGA SOSYAL NA CUSTOMER ANG ISANG LOLA NA NAGBABAYAD NG BARYA-BARYANG SENTIMO PARA...

HINDI PINAKAIN NG KURIPOT NA COUPLE ANG KANILANG WEDDING PHOTOGRAPHER SA BUONG MAGHAPONG COVERAGE KAYA SA SOBRANG GUTOM AT GALIT DI NIYA NAPIGILAN ANG SARILI

HINDI PINAKAIN NG KURIPOT NA COUPLE ANG KANILANG WEDDING PHOTOGRAPHER SA BUONG MAGHAPONG COVERAGE KAYA...

A millionaire broke down in front of a hut—because that was where he left the heart he never managed to take back

I never thought that returning to that town would be even more painful than the...